Het verhaal van Sonny

Sonny is 32 jaar en woont samen met zijn man Dylan in Dordrecht. Drieënhalf jaar geleden trouwden ze, een moment waar hij met veel warmte op terugkijkt. Op de foto’s van die dag ziet hij iemand die zich goed voelde in zijn lijf en zichtbaar gelukkig was, met zijn partner, het moment en zichzelf.

‍

“Als ik terugkijk naar mijn bruiloft, zie ik een hele gelukkige jongen.”

‍

Juist het contrast met nu maakt dat gevoel extra scherp. In de jaren daarna veranderde zijn lichaam, en daarmee ook hoe hij naar zichzelf kijkt. Waar hij zich toen zeker voelde, merkt hij nu dat zelfliefde lastiger is geworden, ondanks de steun en acceptatie van de mensen om hem heen.

‍

“Mijn familie en vrienden houden van me zoals ik ben, maar voor mezelf blijft dat lastig.”

‍

Klaar met het jojo-en

De belangrijkste reden om met Yazen te starten was voor Sonny niet één specifiek moment, maar een patroon waar hij volledig op vastliep: het jojo-en. Afvallen, aankomen, en opnieuw beginnen steeds weer.

‍

“Ik ben het jojo-en echt helemaal zat. Ik wil gewoon steady zijn.”

‍

In de loop der jaren probeerde hij van alles. Keto, geen suiker, extreem weinig eten, adviezen van anderen, alles wat vaak wordt aangeraden, passeerde de revue. Maar niets bood blijvende resultaat. Wat hem extra frustreerde, waren de simplistische opmerkingen van buitenaf.

‍

“Mensen zeggen: je moet gewoon minder eten of meer bewegen. Maar ze hebben geen idee.”

‍

Sonny beweegt veel en let al jaren op zijn voeding. Toch werkte het niet. En dat gevoel, alles proberen en tóch vastlopen, begon zwaar te wegen. Daar komt bij dat Sonny’s leven allesbehalve voorspelbaar is. Samen met Dylan is hij vaak onderweg, ’s avonds bij premières of evenementen. Onregelmatige tijden, wisselende nachtrust en weinig vaste routines maken het lastig om klassieke afvalprogramma’s vol te houden. Dat maakte één ding duidelijk: hij had geen behoefte aan nóg een streng plan, maar aan begeleiding die meebeweegt met zijn leven.

‍

Waarom Yazen anders voelde

De start bij Yazen voelde spannend, vooral door het bloedonderzoek. Maar die spanning bleek ongegrond. Het proces was eenvoudig, zorgvuldig, snel en gaf hem juist vertrouwen.

‍

Binnen korte tijd kreeg hij inzicht in zijn gezondheid en begeleiding vanuit een arts. Wat voor Sonny het grootste verschil maakte, was de rol van de coach en arts: mensen buiten zijn eigen kring, met een neutrale blik.

‍

“Zij staan los van mijn familie en vrienden. Ze kijken neutraler, en dat helpt.”

‍

Op momenten dat hij vastloopt of zich even niet goed voelt, kan hij laagdrempelig schakelen. Praktisch, zonder oordeel. Dat maakt het makkelijker om eerlijk te blijven en door te zetten. Ook het receptenaanbod helpt hem om gezond te eten zonder dat het voelt als een beperking. Variatie, smaak en samen koken spelen daarin een belangrijke rol.

‍

Samen, met steun van thuis

Dylan staat onvoorwaardelijk achter Sonny. Nu hij gezonder wil leven, doet hij dat niet alleen. Samen koken ze met recepten uit de app, ontdekken ze nieuwe gerechten en maken ze er iets gezamenlijks van.

‍

“Hoe fijn is het dat we samen lekker kunnen koken en ontdekken?”

‍

Die steun, professioneel én thuis, zorgt ervoor dat dit traject anders voelt dan eerdere pogingen.

‍

Vooruitkijken

Sonny’s doel is helder en persoonlijk. Hij wil zich weer prettig voelen in zijn lichaam, met meer rust en stabiliteit. En er is één symbolisch moment waar hij naartoe werkt: opnieuw in zijn trouwpak passen.

‍

“Het lijkt me waanzinnig om dat pak weer aan te kunnen en daar een nieuwe foto te maken.”

‍

Niet om terug te gaan naar toen, maar om te laten zien dat hij vooruit is gegaan op een manier die bij hem past. Voor Sonny draait dit traject niet om perfectie of snelle oplossingen, maar om gezondheid, zelfacceptatie en eindelijk uit het jojo-patroon stappen. Met begeleiding die hem serieus neemt en een aanpak die vol te houden is.

‍